Με αφορμή το SURVIVOR: Πως μας «καθοδηγεί» η TV…

του Γιώργου Πιπερόπουλου

Σκέψεις σε κενό χρόνο διαβάζοντας Καζαντζάκη. . .

του Τάσου Ρήτου

Επανέρχεται το θέμα για «μόνιμους» Ολυμπιακούς στην Ελλάδα!...

του Γιώργου Πιπερόπουλου

Ολυμπιακοί Αγώνες – Ρίο, 2016

του Γιώργου Πιπερόπουλου

Ευνοημένοι της μοίρας

του Τάσου Αγγελίδη Γκέντζου

ΔΩΡΕΑΝ ηλεκτρονικό βιβλίο του Γιώργου Πιπερόπουλου στο διαδίκτυο…

του Γιώργου Πιπερόπουλου

26 Ιουνίου – Παγκόσμια Ημέρα κατά των Ναρκωτικών…

του Γιώργου Πιπερόπουλου

Προτιμήσεις Πούτιν & Ρέντζι για Πρόεδρο των ΗΠΑ

του Γιώργου Πιπερόπουλου

Αξιοπρέπεια και…φιλότιμο στην Ελλάδα των Μνημονίων!

του Γιώργου Πιπερόπουλου

Ιταλία: οι Δημοτικές εκλογές «ταραχή» για τον κ Renzi;

του Γιώργου Πιπερόπουλου

Παρέμβαση του Καθηγητή Γιώργου Πιπερόπουλου

του Γιώργου Πιπερόπουλου

Ώ, Θεέ μου! Εάν είναι δυνατόν!...

του Γιώργου Πιπερόπουλου

Και τώρα...."αυταπατώνται" άρα θα συνεχίσουν να...υπάρχουν!...

του Γιώργου Πιπερόπουλου

Έλα σε μένα... Κυκλοφόρησε το μυθιστόρημα του Τάσου Αγγελίδη Γκέντζου και του Παναγιώτη Κουντουρά.

του Τάσου Αγγελίδη Γκέντζου

Τότε μας "νανούρισαν" ως εμίρηδες!...

του Γιώργου Πιπερόπουλου

Κόκκινο, κόκκινο πιάσε…κόκκινο!..

του Γιώργου Πιπερόπουλου

Σοφία Βόικου - Ψίθυροι του Βαρδάρη

του Τάσου Αγγελίδη Γκέντζου

Ενότητα, Αλληλεγγύη, Αρμονία!..

του Γιώργου Πιπερόπουλου

25η Μαρτίου 1821 : Ανδρεία, Αυτοθυσία, Διχασμός & Διχόνοια

του Γιώργου Πιπερόπουλου

Κύριε Καμμένε, ΥΕΘΑ, ΤΟΛΜΗΣΤΕ!..

του Γιώργου Πιπερόπουλου

Ελληνοτουρκικά & Προσφυγικό: Αινιγματικά Μηνύματα & Πράξεις…

του Γιώργου Πιπερόπουλου

«Χαστούκια» και διαψεύσεις μέσω…twitter;

του Γιώργου Πιπερόπουλου

Η «Συμφωνία» ξεκίνησε αλλά… ΔΕΝ ολοκληρώθηκε!..

του Γιώργου Πιπερόπουλου

Πολιτική ποδοσφαίρου & ποδόσφαιρο πολιτικής…

του Γιώργου Πιπερόπουλου

Έτσι είμαστε εμείς οι Έλληνες;

του Γιώργου Πιπερόπουλου

Φυσικοθεραπευτική προσέγγιση σε βρέφη-παιδιά και νευρολογική αποκατάσταση

του ΙΕΚ Ξυνή

Προστατεύστε την Ελλάδα από την Ανεξέλεγκτη εισροή Μεταναστών

του Γιώργου Πιπερόπουλου

Έγραψα «Καληνύχτα Ελλάδα» ΠΡΙΝ τα «Μνημόνια» & το «Μεταναστευτικό!...»

του Γιώργου Πιπερόπουλου

Θεωρίες Επικοινωνίας Δημόσιες Σχέσεις και Ηγεσία

του Γιώργου Πιπερόπουλου

Ακόμη βαθύτερα στο… «Καληνύχτα Ελλάδα»…

του Γιώργου Πιπερόπουλου

Αύξηση μεγέθους γραμματων Μείωση μεγέθους γραμματων Επαναφορά μεγέθους γραμματων print

Ένας φάρος των Ελληνικών Γραμμάτων στο Σίδνεϋ της μακρινής Αυστραλίας

06/08/2012

Άρθρο του Τάσου Αγγελίδη Γκέντζου

 

 1.     Ελένη, αφού σε καλωσορίσω στη Θεσσαλονίκη μας, θα ήθελα καταρχάς να μας μιλήσεις για τις ρίζες σου… για τους γονείς και τους παππούδες σου.


Η καταγωγή μου είναι από την Μικρασία, από την Αργυρούπολη. Οι παππούδες κι οι γιαγιάδες μου έφυγαν το 1922 και εγκαταστάθηκαν στην Θεσσαλονίκη, Βέροια και Δράμα. Οι γονείς μου γεννήθηκαν στην Ελλάδα, η μητέρα μου η Ελευθερία ήταν το γένος Αμανατίδου και γεννήθηκε στη Λήμνο αλλά μεγάλωσε στη Θεσσαλονίκη και ο πατέρας μου γεννήθηκε στη Δράμα στο χωριό ΤΕΙΧΟΣ (το παλαιό Τούρκικο όνομα του χωριού ήταν Σούρτζιλερ). Το 1956 μετανάστεψαν στην Αυστραλία με την αδελφή μου τη Μαίρη και εγκαταστάθηκαν στο Σίδνευ όπου γεννήθηκα εγώ.

2. Και να περάσουμε τώρα στην Ελένη των μαθητικών και των φοιτητικών χρόνων. Ποια τα αρώματα και ποιες οι δυσάρεστες οσμές εκείνων των χρόνων; 

Τα παιδικά μου χρόνια ήταν πολύ ωραία. Πηγαίναμε στο σχολείο από τις 9 μέχρι της 3.30 και τρία απογεύματα την εβδομάδα πηγαίναμε και στο ελληνικό σχολείο από τις 4 μέχρι τις 6 μμ. Δεν μου άρεσε το ελληνικό σχολείο πολύ γιατί κουραζόμουν και βαριόμουν το διάβασμα. Συνέχεια κατέφευγα στο πάρκο δίπλα στο σχολείο αλλά ο Ιερέας που μας έκανε μάθημα με τραβούσε από το αυτί πίσω στην τάξη. Εκείνο το καιρό υπήρχε και ρατσισμός εδώ και συνέχεια μάλωνα και πιανόμουν στο ξύλο με διάφορα Αυστραλάκια αγγλικής καταγωγής. Δεν μας άφηναν να μιλάμε τη γλώσσα μας στο Αγγλικό σχολείο ούτε στο κήπο κατά τη διάρκεια του διαλλείματος. Το 1972 άλλαξε αυτό γιατί μπήκε το εργατικό κόμμα στην Αυστραλία και προώθησαν το Multicultural Policy και ξαφνικά ήταν ωραία να μιλάς άλλες γλώσσες. Αλλά μέχρι τα 14 μου χρόνια δεν ήθελα να μάθω ελληνικά και δεν μου άρεσε η ελληνική μουσική που είχα ακούσει σε ελληνικούς χώρους και σε κέντρα όπου μας πήγαιναν οι γονείς μου. Το 1972 επίσης ήρθε στην Αυστραλία ο μουσικοσυνθέτης Μίκης Θεωδοράκης και η μητέρα μου μαζί με την αδελφή μου με πήραν με το ζόρι μαζί τους. Εκείνο το βράδυ άλλαξε η ζωή μου. Για πρώτη φορά άκουσα μια ελληνική μουσική διαφορετική, ένας ρυθμός τόσο έντονος, οι στίχοι τόσο όμορφοι και οι τραγουδιστές, η Μαρία Φαραντούρη, ο Γρηγόρης Μπιθικώτσης, ο Αντώνης Καλογιάννης και ο Πέτρος Πανδής τόσο απίθανοι. Τότε πρωτάκουστα τη Ρωμιοσύνη, τον Επιτάφιο, την Άρνηση. Αγοράσαμε όλους τους δίσκους που πουλούσαν εκείνο το βράδυ και από εκείνη τη στιγμή άρχισα μαθαίνω τα ελληνικά για να μπορώ να καταλάβω τους στοίχους του Ρίτσου, του Καμπανέλλη, του Σεφέρη και του Ελύτη. Τότε άρχισα να τραγουδώ, να μαθαίνω κιθάρα και πιάνο και μέχρι να κλείσω τα δεκαέξι άρχισα να γράφω δικά μου τραγούδια στα ελληνικά. Αργότερα σπούδασα Ελληνική Φιλολογία στο Πανεπιστήμιο μαζί με Δημοσιογραφία και Μουσικολογία. Πρόσφατα (Φέτος) στα πλαίσια του Ελληνικού Φεστιβάλ του Σίδνευ έκανα συναυλία με τα δικά μου τραγούδια με το τίτλο ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΣΤΗΝ ΑΜΜΟ. 

3. Κι έρχομαι στο σήμερα! Πως περνά μια τυπική εργάσιμη μέρα η Ελένη και ποια είναι αυτά τα πράγματα που την κάνουν να χαίρεται; 

Για κάποια χρόνια ήμουν καθηγήτρια Λυκείου αλλά τώρα δουλεύω για τον εαυτό μου. Έχω βιβλιοπωλείο με βιβλία σε διάφορες γλώσσες. Κάνω εισαγωγή βιβλίων από την Ελλάδα και προμηθεύω τις βιβλιοθήκες και τα σχολεία με ελληνικά βιβλία. Επίσης μια φορά το μήνα έχουμε το GREEK BOOK CLUB όπου πάντα καλούμε κάποιο συγγραφέα ή ακαδημαϊκό για να μας μιλήσει για κάποιο βιβλίο ή άλλο θέμα. Ασχολούμαι και με μουσικές βραδιές και με τη μελοποιημένη ποίηση των Ελλήνων ποιητών.
Τελευταία μαζί με μια ομάδα ατόμων ξεκινήσαμε και την ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΗ ΛΕΣΧΗ «ΣΥΜΠΡΑΞΙΣ» και δημιουργήσαμε ένα χώρο για να υποστηρίξουμε τους καλλιτέχνες, ηθοποιούς, συγγραφείς, μουσικούς και το βιβλιοπωλείο μου. 

4. Θα ήθελες να μας μιλήσεις λιγάκι για τη δουλειά σου στο Σίδνεϋ και να μας μεταφέρεις τα μηνύματα που παίρνεις από την καθημερινή συναναστροφή σου με τον κόσμο.

Η δουλειά μου είναι ευχάριστη αλλά δυστυχώς ο κόσμος δεν διαβάζει βιβλία όπως πριν. Ειδικά εδώ, ενώ είμαι η μόνη που πουλάω ελληνικά βιβλία στο Σίδνευ δεν υπάρχουν πολλοί αγοραστές. Γι αυτό το λόγο περισσότερη δουλειά κάνω με τις βιβλιοθήκες, τα σχολεία και τα πανεπιστήμια. Προσπαθώ να βρω παιδικά βιβλία δίγλωσσα αλλά δεν υπάρχουν πολλά ελληνοαγγλικά βιβλία.

5. Κάποιοι ασπάζονται την άποψη πως οι Έλληνες του εξωτερικού είναι περισσότερο Έλληνες από εμάς που μένουνε στην Ελλάδα; Τι πιστεύεις εσύ; Τι είναι για σένα η Ελλάδα;

Νομίζω πως ειδικά για τους έλληνες που ήρθαν εδώ στις δεκαετίες του 50 και του 60 έμειναν σε ένα TIME WARP γιατί ενώ στην Ελλάδα ο κόσμος εξελισσόταν οι έλληνες μετανάστες κράτησαν τα ήθη και έθιμά τους για να μην χάσουν την ταυτότητά τους. Καμιά φορά φαίνονται πισωδρομικοί άλλοτε όμως κράτησαν και κάτι ωραίο που ίσως άρχισε να χάνετε από την Ελλάδα όπως πχ, τα περισσότερα παιδιά εδώ μαθαίνουν ελληνικούς χορούς και την ελληνική μυθολογία, για τα κρυφά σχολειά και την ιστορική μνήμη της Τουρκοκρατίας κλπ. ενώ στην Ελλάδα δεν είναι απαραίτητο το παιδί να τα μάθει αυτά. Πολλά παιδιά μεγαλώνουν εδώ με την ιδέα πως είναι έλληνες και παθαίνουν μεγάλο σοκ όταν πάνε στην Ελλάδα όπου τους αντιμετωπίζουν σαν ξένους. Εγώ πιστεύω όμως πως δεν είναι απαραίτητο να γεννηθείς στην Ελλάδα για να αισθάνεσαι έλληνας. Αυτό μας το απέδειξαν οι μεγάλοι ποιητές μας όπως ο Σολωμός που σπούδασε στην Ιταλία, ο Καβάφης από την Αίγυπτο και ο Σεφέρης που έζησε στην Αγγλία. 

6. Το τελευταίο διάστημα η πατρίδα μας βάλλεται σχεδόν από παντού; Πως αισθάνεται μια Ελληνίδα της Αυστραλίας όταν ακούει αρνητικά σχόλια για τη χώρα της;


Στο τύπο ακούγονται πολλά για τους έλληνες και την Ελλάδα. Το πρώτο ένστικτο το δικό μου είναι να υποστηρίξω αυτούς που δεν μπορούν να υποστηρίξουν τον εαυτόν τους, πχ. οι συνταξιούχοι, οι ηλικιωμένοι, οι εργαζόμενη τάξη και οι φοιτητές γιατί πιστεύω πως αυτές οι ομάδες υποφέρουν περισσότερο από τους άλλους και πως το φταίξιμό τους ήταν ελάχιστο ή και μηδαμινό. Είμαι μέλος στην οργάνωση ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΛΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ Σίδνευ, μια ομάδα αλληλεγγύης με τον ελληνικό λαό που υποφέρει αυτή τη στιγμή λόγο της οικονομικής και πολιτικής κρίσης. Νομίζω πως το πρόβλημα στην Ελλάδα δεν δημιουργήθηκε στην Ελλάδα αποκλειστικά αλλά είναι παγκόσμιο φαινόμενο. Όμως υπάρχουν αυτοί είτε η ανωτέρα και η μεσαία τάξη που έχουν πολλοί μεγαλύτερο φταίξιμο στο ξεπούλημα τις χώρας. Ειδικά απευθύνονται οι πολιτικοί όλων των παρατάξεων. Αλλά εμείς εδώ συνεχίζουμε να υποστηρίζουμε τους Έλληνες στο Αυστραλέζικο τύπο γιατί πολλά που γράφτηκαν και γράφονται δεν είναι καθόλου αλήθεια. Το περίεργο είναι πως οι περισσότεροι στην ομάδα μας είναι Αυστραλογεννημένοι Έλληνες δευτέρας και τρίτης γενιάς. Η πρώτη γενιά κριτικάρουν πολύ περισσότερο τους έλληνες και βρίσκουν μεγαλύτερο φταίξιμο για την κατάστασή τους τη σημερινή απ ’ότι εμείς. Σε κάποια συζήτηση με έναν από τα Καλάβρυτα που είπε «Πρέπει να μπουν οι Γερμανοί να τους κυβερνήσουν γιατί δεν μπορούν μόνοι τους να βγουν από αυτή την οικονομική κρίση». Του απάντησα «Ντροπή σας κύριε, ειδικά γιατί είσαστε από τα Καλάβρυτα όπου τόσοι έχασαν τη ζωή τους στο δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο για την ελευθερία, την ανεξαρτησία και τη Δημοκρατία.» Αυτός τότε δάκρυσε και ζήτησε συγνώμη. Στα αρχαία χρόνια της Αθήνας ο Σόλων πήρε από τους πλούσιους και πλήρωσε τα χρέη των φτωχών για το καλό του κράτους. Σήμερα χρειάζεστε πάλι τη συμβουλή των αρχαίων για να ξεπεραστεί αυτή η μπόρα. Μια προσπάθειά της ομάδας ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΛΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΣΥΔΝΕΙ είναι να προσπαθήσουμε να κάνουμε τη κυβέρνηση της Αυστραλίας να εγκρίνει Εργατική Βίζα για δύο χρόνια στους έλληνες όπως κάνουν για άλλα κράτη. Αυτό πιστεύουμε πως ίσως θα βοηθούσε τους νέους που δεν έχουν δουλειά αυτό το καιρό στην Ελλάδα. 

7. Θα εκφράσω μια προσωπική άποψη! Πιστεύω πως κι εσύ, όπως και πολλοί άλλοι Έλληνες, βοηθάτε – ο καθένας με τον δικό του τρόπο - την πατρίδα! Ακούσατε ποτέ ένα «ευχαριστώ» από επίσημα χείλη; 

Εγώ προσωπικά δεν έχω ακούσει ένα ευχαριστώ από κανένα επίσημο άτομο.
Εμείς με την ομάδα της ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΗΣ ΛΕΣΧΗΣ έχουμε βάλει τα δικά μας χρήματα για να νοικιάσουμε ένα κτήριο για να κάνουμε εκδηλώσεις και να υποστηρίξουμε τις τέχνες και την ελληνική γλώσσα. Οι πρώτες οργανώσεις που δημιουργήθηκαν από μετανάστες και που έπαιξαν και συνεχίζουν να παίζουν μεγάλο ρόλο στην ζωή των μεταναστών όπως η Ελληνική Ορθόδοξη Κοινότητα ΝΝΟ δεν μας εκφράζει εμάς που γεννηθήκαμε εδώ. Πιστεύω πως για να επιζήσει η ελληνική γλώσσα εδώ πρέπει να την προωθήσουμε και σε μη έλληνες, σε ξένους. Αυτό προσπαθώ επίσης να κάνω μέσον μιας άλλης οργάνωσης της ΑΧΕΠΑ (Αυστραλο-Ελληνική Προδευτική Οργάνωση Νέας Νότιας Ουαλίας) όπου είμαι πρόεδρος της στοάς Χίρον. 

8. Μίλησε μας λίγο για τη σχέση των μελών της ομογένειας του Σίδνεϋ; 

Η ομογένεια στην Αυστραλία δεν είναι ενωμένη. Υπάρχουν χίλιοι δυο σύλλογοι, ένα και δύο για το κάθε χωριό της Ελλάδας. Πολλοί από αυτούς τους συλλόγους δεν έχουν μέλη. Όλοι έχουν γεράσει και δυστυχώς δεν λειτουργούν αλλά έχουν κάποια περιουσία που κάθεται και διπλασιάζεται ενώ τα ελληνικά και το μέλλον της γλώσσας εδώ κινδυνεύει. Για να σμίξουν και να δουλέψουν μαζί αποκλείεται. Στην Μελβούρνη η κοινότητα έχει δημιουργήσει ένα Ελληνικό Μουσείο. Εδώ στον Σίδνευ δυστυχώς κοιτάνε να πουλήσουν το πρώτο και καλύτερο κτήριο της Ελληνικής Κοινότητας στην πόλη που θα μπορούσε να γίνει ωραίο μουσείο ή πολιτιστικό κέντρο. Εμείς εδώ λέμε «Δυο έλληνες τρία πολιτικά κόμματα!»

9. Δε ξέρω κατά πόσο θέλετε φιλολόγους για να μάθουν στα παιδιά σας Ελληνικά; Αν αποφάσιζα λόγω της οικονομικής κρίσης να αφήσω κάποια στιγμή την Ελλάδα και να μεταναστεύσω στην Αυστραλία, θα με βοηθούσε η ομογένεια; 


Πιστεύω πως θα σε βοηθούσαν… ναι αν και υπάρχουν πολλοί φιλόλογοι άνεργοι και εδώ ειδικά για τα ελληνικά γιατί όσο περνούν τα χρόνια λιγότερα παιδιά σπουδάζουν ελληνικά στο σχολείο και στα πανεπιστήμια. Αυτό όμως ίσως αλλάξει αν έρθουν περισσότεροι νέο μετανάστες από Ελλάδα με παιδιά.

10. Όταν ακούς τη λέξη Θεσσαλονίκη τι σου έρχεται στο μυαλό;

Για κάποιο λόγο στο μυαλό μου έρχονται εικόνες από παλαιά ελληνικά έργα με πρόσφυγες. Η μητέρα μου αγαπούσε πολύ τη Θεσσαλονίκη κι από μικρά μας έλεγε για το Λευκό Πύργο και για τις βόλτες και τα φλερτ που έκανε στη παραλία όταν ήταν μικρή. Όταν πρωτοπήγα στην Ελλάδα ήμουν 23 χρονών το ‘81 ή ’82 και όταν είδα το πύργο μου φάνηκε πολύ βρόμικος κι έτσι όταν γύρισα της λέω «Είδα και το μαύρο πύργο!» και παρεξηγήθηκε.


11. Τι θα ευχόσουν για τα παιδιά σου και για τα παιδιά όλου του κόσμου;

Για τα παιδιά μου και τα παιδιά όλου του κόσμου εύχομαι να ζήσουν μια ωραία ζωή πέρα από τη πείνα, το φόβο και τον πόλεμο με αγάπη και στοργή όπως μεγάλωσα κι εγώ. Τα δικά μου παιδιά όλα έμαθαν ελληνικά. Τα δυο μεγάλα σπούδασαν ελληνικά και στο πανεπιστήμιο. Ο μικρός μου που πρόκειται να κλείσει τα 16 σε λίγο μαθαίνει νέα και αρχαία ελληνικά. Εύχομαι να υπάρχει η Ελλάδα στο μέλλον, να υπάρχει αυτή η όμορφη γλώσσα του Όμηρου, η ζωντανή ελληνική γλώσσα - τα Νεοελληνικά για να βρουν την ομορφιά της γλώσσας στην ποίηση, στο λόγο τα δικά μας τα παιδιά και οι γενιές που θα έρθουν.

12. Τι θα συμβούλευες τους Έλληνες συγγραφείς; 

Η μόνη συμβουλή μου είναι από τη πλευρά του βιβλιοπώλη ενός αγγλόφωνου κοινού, για τους συγγραφείς που γράφουν παιδικά βιβλία να τα κάνουν δίγλωσσα, ελληνο-αγγλικά. Αν και εγώ σαν πολλούς άλλους Έλληνες θρέφω κάποιο συγγραφέα μέσα μου δεν είμαι η κατάλληλη για να συμβουλέψω τους έλληνες συγγραφείς απλώς θα πω συνεχίζετε να γράφετε γιατί η Ελλάδα έχει μεγάλη παράδοση στο γραπτό λόγοι κι όλοι εμείς (οι στιχουργοί) κι εσείς οι συγγραφείς κι οι ποιητές πρέπει να συνεχίσουμε τον αγώνα. Όπως είπε κάποιος σοφός «Το μολύβι είναι πιο δυνατό κι από το ξίφος».

 

 

 

 

 

 

 

Τάσος Αγγελίδης Γκέντζος

Πληροφορίες άρθρου:

1849 προβολές

Αρέσει σε 39 άτομα

Σχετικά άρθρα

Άρθρα του ίδιου συντάκτη

Σχετικά άρθρα

27/07/2016 | Ευνοημένοι της μοίρας

27/04/2016 | Έλα σε μένα... Κυκλοφόρησε το μυθιστόρημα του Τάσου Αγγελίδη Γκέντζου και του Παναγιώτη Κουντουρά.

07/04/2016 | Σοφία Βόικου - Ψίθυροι του Βαρδάρη

06/02/2016 | ΤΟ ΣΗΜΑΔΙ ΤΟΥ ΚΑΪΝ

25/01/2016 | Η ΔΥΝΑΜΙΚΗ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΓΕΩΡΓΙΑΣ

30/11/2015 | Τρίτη 1 Δεκέμβρη η Νικόλ - Άννα Μανιάτη στο Public της οδού Τσιμισκή.

31/10/2015 | "Το Στίγμα" της Ρούλας Σαμαϊλίδου στη Θεσσαλονίκη

30/10/2015 | Παρουσίαση του βιβλίου "Οι δυο ώρες ύπνου και το memento mori ενός συγγραφέα."

31/05/2015 | O συγγραφέας Γιάννης Φιλιππίδης στη Θεσσαλονίκη

31/05/2015 | Φαίδων Θεοφίλου

27/07/2016 | Ευνοημένοι της μοίρας

27/04/2016 | Έλα σε μένα... Κυκλοφόρησε το μυθιστόρημα του Τάσου Αγγελίδη Γκέντζου και του Παναγιώτη Κουντουρά.

07/04/2016 | Σοφία Βόικου - Ψίθυροι του Βαρδάρη

06/02/2016 | ΤΟ ΣΗΜΑΔΙ ΤΟΥ ΚΑΪΝ

25/01/2016 | Η ΔΥΝΑΜΙΚΗ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΓΕΩΡΓΙΑΣ

12/01/2016 | Η κυρά Πωλίνα, το δημιουργικό φαγητό, η παραπληροφόρηση... και η Θεσσαλονίκη.

30/11/2015 | Τρίτη 1 Δεκέμβρη η Νικόλ - Άννα Μανιάτη στο Public της οδού Τσιμισκή.

31/10/2015 | "Το Στίγμα" της Ρούλας Σαμαϊλίδου στη Θεσσαλονίκη

30/10/2015 | Παρουσίαση του βιβλίου "Οι δυο ώρες ύπνου και το memento mori ενός συγγραφέα."

31/05/2015 | O συγγραφέας Γιάννης Φιλιππίδης στη Θεσσαλονίκη

Πρέπει να συμπληρώσετε το είδος του επαγγέλματος που ψάχνετε
Όλο γκρινιάζουμε ότι δεν έχουμε ρούχα, και όλο οι ντουλάπες μας, ασφυκτιούν!

Για να ξαλαφρώσεις ντουλάπες και συρτάρια, χωρίς να χρειαστεί να πετάξεις τίποτα, απλά άλλαξε τον τρόπο που τακτοποιείς κάποια ρούχα!

Τα λεπτά ρούχα, όπως μακό, κολλάν καθώς και αυτά που δεν τσαλακώνουν εύκολα, όπως μάλλινα πουλόβερ και φόρμες γυμναστικής, μπορείς να τα τυλίξεις ρολό, και να τα τοποθετήσεις στα ράφια. Αυτομάτως η ντουλάπα σου θα αποκτήσει πιο οργανωμένο look αλλά και θα εξοικονομήσεις τουλάχιστον το 1/3 του χώρου που υπήρχε!

ΣΤΑΤΙΣΤΙΚΑ...

32 πρόσωπα
1245 δημοσιευμένα άρθρα
69 ατάκες
5 videos
0 αρχεία ήχου
40352 προβολές από 1/12 έως 13/12
82272 προβολές τον προηγ. μήνα
115217 προβολές τον Οκτώβριο